Był rok 2011. Marcin i Maciek – dwaj instruktorzy żeglarstwa, przyjaciele z rejsów i wspólnych sezonów na Mazurach – postanowili rzucić kotwicę na dłużej. Właśnie zostali ojcami. Z dzikich żeglarskich ptaków, które znikają z kalendarza na całe lato, stali się tatami na pełen etat. I choć nadal ciągnęło ich na wodę, wiedzieli, że czas zorganizować wszystko inaczej. Tak powstało Nautigo – firma zrodzona z miłości do żagli i… dzieci.
Mango i Ananas
Pierwsze dwa jachty czarterowe musiały mieć zatem specjalne imiona. Takie, które przypominały im o najważniejszych wydarzeniach tamtego roku. I tak Twister 800N został nazwany „Mango” – bo właśnie tak pieszczotliwie wołano na córkę Marcina. Maciek miał trochę trudniejszy orzech do zgryzienia. Imię jego syna nie było aż tak oczywiste w wersji „jachto-owocowej”, ale chłopak od pierwszych dni sprawiał wrażenie… niezłego Ananasa. Decyzja była prosta. Jacht numer dwa – Ananas.
Marcin i Maciek dzielnie prowadzą Nautigo razem do dziś. Nie byłoby to jednak możliwe bez Michała – urodzonego Mazura z warszawskim epizodem w życiorysie, który z czasem dołączył do zespołu. Bez niego cała ta konstrukcja na pewno dawno by się już posypała, bo nie ma nikogo, kto z takim zaangażowaniem i pasją technicznie ogarnia flotę.
Owocowa flota
Mango i Ananas dały początek pewnej niepisanej tradycji w Nautigo. Każdy kolejny jacht miał dostać nazwę jakiegoś owocu. Tak właśnie w naszej flocie pojawiły się: Kiwi, Papaja, Marakuja… A potem zrobiło się jeszcze ciekawiej, bo sięgnęliśmy po owoce naprawdę egzotyczne:
- Karambola – owoc w kształcie gwiazdy, żółto-zielony, chrupiący i lekko kwaskowaty. Wygląda jak coś między ogórkiem a futurystycznym gadżetem.
- Granadilla – kuzynka marakui, z pomarańczową skórką i galaretowatym wnętrzem pełnym nasion. Trochę jak kiwi w wersji tropikalnej.
- Camu camu – maleńki, czerwono-fioletowy owoc z Amazonii, jeden z najbardziej witaminowych strzałów natury. Kwaśny tak, że wykręca policzki.
Wybierając nazwy, często bawimy się skojarzeniami – z kształtem, smakiem, historią danego owocu. Niektóre propozycje jednak nadal czekają na swoją kolej.
Wciąż nie mamy we flocie Banana – choć ten pomysł od dawna dojrzewa w rozmowach przy kei. Może to przez lekką obawę przed skojarzeniami… z młodzieńczą brawurą, wakacyjną frywolnością, czy przesadną pewnością siebie, która czasem objawia się nie tylko w nazwach jachtów. Bo wiecie – nie każdy owoc nadaje się na szyld na burcie. Zwłaszcza taki, który z taką nonszalancją stał się symbolem… pewnych ambicji.
Ale kto wie – może kiedyś znajdziemy idealnego Banana. Z klasą, dystansem i odpowiednią krzywizną charakteru.
Do zobaczenia na szlaku!
