1. Na pokładzie od rana ver.1Ciągle słychać bosmana,a CBez potrzeby cholernie się drze.a A7Choćbyś ręce poranił,d aBosman zawsze Cię zganiA7 dI powiada – „Zrobione jest źle!”aE7 a2. „Jeszcze raz czyścić działo,Cóż wam chłopcy się stało?Jak do żarcia, to każdy się rwie.To nie balia, nie niecka,Trzeba wiedzieć od dziecka,Że to okręt wojenny R.P.”
3. Ale czasem się zdarzy,Że się bosman rozmarzy –Każdy bosman uczucie to zna.Gdy go wtedy poprosisz,Swą harmonię przynosi,Siada w kącie na rufie i gra.
4. Opowiada o morzach,O bezkresnych przestworzachI o walkach, co przeżył on sam.O dziewczętach z Bombaju,Co namiętnie kochająI całują tak mocno do krwi.
5. A gdy spytasz go tylko,O czym marzył przed chwilką,Czemu nagle pojaśniał mu wzrok?Mówi: „W Gdyni, w Orłowie,Będę chodził na głowie,Tak mi przypadł do serca ten port.”
6.Bosman skończył, wiatr ścicha,Aż tu nagle, u licha!Pojaśniało coś nagle we mgle.Poznał bosman, jak całaPolska w blaskach wstawała,Na pokładzie okrętu R.P.
O szancie „Bosman”
Obrazek z pokładu polskiego okrętu wojennego. Bosman od rana krzyczy na marynarzy i wszystko jest dla niego „zrobione źle”, ale gdy się rozmarzy, przynosi harmonię, gra na rufie i opowiada o dalekich morzach, bitwach i dziewczętach z Bombaju. Najbardziej tęskni jednak do Gdyni i Orłowa, a w finale widzi we mgle „Polskę w blaskach”.
Słowniczek żeglarski
- bosman
- podoficer odpowiedzialny za pokład, liny, kotwice i pracę marynarzy pokładowych
- rufa
- tylna część statku
- okręt wojenny R.P.
- okręt Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej
- Orłowo
- nadmorska dzielnica Gdyni z molem i klifem