Mazurskie śluzy – dodatkowe emocje dla żeglarzy

Guzianka, Karwik i Przerwanki to trzy śluzy obecnie czynne na Mazurach. Zdecydowanie najbardziej uczęszczana jest znajdująca się najbliżej Portu u Faryja Guzianka.

O nieczynnych poniemieckich śluzach w okolicy Mamerek pisaliśmy tutaj. Są one niewątpliwie mazurską atrakcją, ale na pewno nie mniejszą są śluzy czynne, z których zdecydowana większość żeglarzy korzystała wielokrotnie.
Śluza Guzianka
To najpopularniejsza śluza na Mazurach. Znajduje się pomiędzy jeziorami Bełdany i Guzianka Mała. Została oddana do użytku w 1900 roku. Długość komory wynosi 44 m, szerokość wrót 7,5 m, a różnica poziomu wody to około 2m. sluza-guzianka
Śluza Guzianka jest bardzo ważnym węzłem komunikacyjnym na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Stanowi wodne połączenie miasta Ruciane-Nida oraz jeziora Nidzkiego z pozostałą częścią szlaku żeglownego. W sezonie każdego dnia przeprawia się w tym miejscu kilkaset jachtów, motorówek i kajaków. Oprócz jachtów korzystają z niej także duże statki białej floty (potocznie zwane „kabanami” bądź „białymi świaniami”). Proces śluzowania wraz z wpłynięciem trwa zwykle kilkadziesiąt minut. Jednorazowo w komorze może znajdować się maksymalnie ok. 20 jachtów (oczywiście jeśli są to jednostki duże, jest ich mniej).
W okolicach Guzianki warto zatrzymać się na dłużej i np. zrobić wypad do miasta Ruciane-Nida, gdzie można uzupełnić zapasy kambuzowe. Dodatkową atrakcją niedaleko od śluzy jest poniemiecki bunkier, który opisaliśmy tutaj. Największą przystanią w najbliższej okolicy jest nasz macierzysty port “U Faryja”, godna polecenia jest również przystań „Pod Dębem”.
Śluza Karwik
Znacznie mniej znana jest śluza Karwik na szlaku z jeziora Śniardwy do jeziora Roś. Nie jest to szlak tak bardzo uczęszczany jak okolice Rucianego, niemniej jednak także stanowi ważny węzeł komunikacyjny. KarwikTo duża budowla hydrotechniczna ze sporych rozmiarów kanałem i bocznym jazem, którym odprowadzany jest nadmiar wód z Wielkich Jezior Mazurskich do jeziora Roś i rzeki Pisy. Śluzę uruchomiono w 1849 roku. Pozwala pokonać około 1 metr różnicy poziomów. Wymiary komory śluzy są takie same jak w Guziance i też jest uruchamiana jest napędem elektrycznym.
Śluza umiejscowiona jest na kanale Jeglińskim – najdłuższym na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich (650 m od jeziora Seksty i 4,70 km od jeziora Roś). Wybudowano ją równocześnie z kanałem, aby zniwelować różnicę poziomów wody między jeziorami. W 1995 r. śluza przeszła gruntowny remont i wcale nie wygląda na swoje lata. Płynący od strony Śniardw opadają, płynący na północ – podnoszą się.
Śluza Przerwanki
Chyba najrzadziej odwiedzana jest trzecia z mazurskich śluz – Przerwanki na rzece Sapinie, przy jeziorze Gołdapiwo, niedaleko Giżycka. Rzadko ktoś się tutaj śluzuje – na Sapinie nie wolno korzystać z silnika, a dotarcie na Gołdapiwo ze szlaku Wielkich Jezior zajmuje cały dzień. Przerwanki
Śluzę przeznaczono do regulacji poziomów wody w czasie nieukończonej budowy Kanału Mazurskiego, który miał połączyć Wielkie Jeziora Mazurskie z rzeką Łyną, Pregołą i Bałtykiem. Przerwanki to najmłodsza z czynnych mazurskich śluz, ledwo co przekroczyła sto lat :). Zbudowano ją w 1910 roku. Jest też najmniejszą z nich. Komora ma 25 metrów długości, a wrota 4 metry szerokości. Śluza pozwala pokonać 1 metr różnicy poziomów.
Koło Przerwanek, w rejonie wsi Jasieńczyk znajdują się tereny wpisane do centralnego rejestru terenów uzdrowiskowych Polski ze względu na lecznicze walory powietrza. Obszary gdzie płynie Sapina zostały uznane jako biocentra czyli jako tereny najmniej przekształcone pod względem przyrodniczym.

Rezerwuj jacht już teraz.

Zostaw komentarz