1. Byłem dzikim włóczęgą przez tak wiele dni, ver.1Przepuściłem pieniądze na dziwki i gin.D GDzisiaj wracam do domu, pełny złota mam trzos,D A DI zapomnieć chcę wreszcie, jak podły był los.D GD A DRef.: Już nie wrócę na morzeNigdy więcej, o nie!AWreszcie koniec włóczęgi,D GNa pewno to wiem!D GD A D2. I poszedłem do baru, gdzie bywałem nie raz,Powiedziałem barmance, że forsy mi brak.Poprosiłem o kredyt, powiedziała: „Idź precz!Mogę mieć tu stu takich na skinienie co dzień.”
3. Gdy błysnąłem dziesiątką, to skoczyła jak kotI butelkę najlepszą przysunęła pod nos.Powiedziała zalotnie: „Co chcesz, mogę Ci dać.”Ja jej na to: „Ty flądro, spadaj, znam inny bar.”
4. Gdy stanąłem przed domem, przez otwarte drzwiZobaczyłem rodziców – czy przebaczą mi?Matka pierwsza spostrzegła, jak w sieni wciąż tkwię,Zobaczyłem ich radość i przyrzekłem, że:
Refrenx3
O szancie „Dziki Włóczęga”
Polska wersja irlandzkiej „The Wild Rover”. Marynarz, który przepuścił pieniądze na gin i kobiety, wraca z trzosem pełnym złota. W barze barmanka odmawia mu kredytu – dopóki nie zobaczy pieniędzy. Wtedy on ją zostawia i idzie do domu, gdzie rodzice witają go z radością, a on przyrzeka, że już nie wróci na morze.
Słowniczek żeglarski
- trzos
- dawny pas albo sakiewka na pieniądze
- włóczęga
- tu: lata tułaczki po morzach i portach
Historia i ciekawostki
- Badacz Brian Peters wywiódł „The Wild Rover” od XVII-wiecznej angielskiej ballady ulicznej Thomasa Lanfiere’a. Historyk T. M. Devine pisze, że pierwotnie była to piosenka… zachęcająca do abstynencji. (źródło: Wikipedia: The Wild Rover)
- The Dubliners nagrali ją w 1964 r. Dziś śpiewają ją m.in. kibice Celticu Glasgow na meczach wyjazdowych. (źródło: Wikipedia: The Wild Rover)